Archetypes en mijn innerlijke reis van de held op het Griekse eiland Ikaria
“Hoe moest het verder, hoe moest ik verder. Waar ben ik, wie ben ik, wat wil ik nu echt in mijn leven en hoe kan ik dat gaan doen” waren de vragen die rond kerstmis 2018 eindeloos door mijn hoofd spookten. Vragen die mening mens zich stelt. Universele levensvragen (Met daarbij behorende universele beelden en bewustwordingen. Archetypes bleek later). En waar ik toen geen of moeizaam een antwoord op wist te vinden. In mijzelf keren, naar binnen gaan en op zoek naar dat wat in mijn onderbewuste een rol speelt is was mijn enige uitweg en kans op herstel van de balans.
Uiteindelijk besloot ik in een intuïtieve opwelling om in maart 2019 per auto van Hoorn (NL) naar het magische Griekse eiland Ikaria te reizen. De bestemming waar ik hoopte dat mijn innerlijke reis zich verder zou kunnen verdiepen.
Mijn doel was om op een berg op Ikaria een half jaar lang in alle rust een boek te schrijven en antwoorden te vinden op al die vragen die dag in dag uit door mijn hoofd spookten. Ik was naast (verslavings)coach onder andere aandeelhouder in een tech startup waar ik alles voor opgegeven had. Met als gevolg uiteindelijk een slecht resultaat en ernstige consequenties voor mij privé.
Uiteindelijk schreef ik daar met de hand - op die bij tijd en wijle verdomde ruige berg - meer dan 1.000 pagina’s in een serie zwarte Moleskine notebooks. Het boek is nadien steeds verder gegroeid, heeft het zijn vaste vorm gekregen en dit jaar herschrijf ik de laatste versie. Ik vertrouw erop dat het dit najaar de wereld in gaat en ik hoop dat dit boek een boodschap van hoop mag bieden.
Op dat bijzondere eiland Ikaria, een van de vijf blue zones in de wereld waar de mensen ouder dan gemiddeld worden, vond ik vrijwel al mijn antwoorden of in elk het begin daarvan. Een avontuur dat mij veel bracht. Ik leerde nieuwe mensen kennen, nieuwe vriendschappen ontstonden en bestaande werden bevestigd.
Ik voelde mij regelmatig als Odysseus. Want opeens wist ik het: dit is mijn persoonlijke Odyssee voor nu. Juist hier onder de verzengende Griekse zon met de tijd en wijle langs loeiende Afrikaanse wind en rondom de onstuimige Noord-Egeïsche zee. Het was niet alleen een reis naar een ander land maar ook én bovenal een innerlijke reis. Een reis die de rest van mijn leven bepaalde.
Het bijzondere is dat achteraf bleek dat het thema van mijn reis het eeuwenoude thema De Reis van de Held is. Van de mythen en de sagen. De legenden. Van Joseph Campbell
(The Hero with thousand Faces) . Van Carl Gustav Jung
en de Vedanta. En van Anne Pauen
die op mijn pad kwam en waar ik inmiddels verschillende opleidingen heb gevolgd en volg om te werken met deze mythologische principes in mijn coachingspraktijk. Je raadt het al: rondom het thema De Reis van de Held.
En niet te vergeten Joey Brown; zij die bij mijn eerste ontmoeting met haar in Fytema mij eerst voedde met een Griekse salade en daarna in het gesprek direct des keutels kern aanraakte: “Je hebt dus je leven lang je best gedaan de kunstenaar die je in essentie bent vooral niet te zijn.” Oef. Ik wist het wel, natuurlijk wist ik wel. Want alle antwoorden op alle vragen zijn altijd al aanwezig, diep in je innerlijk verborgen. En het gaat verder dan kunst alleen; het gaat over levenskunst. The Art of Living.
En vanaf toen werd dat thema mijn leidraad en mijn nieuwe reisdoel. Met vallen en opstaan. Met het opzij zetten van trots. Het onder ogen zien van angst. Het aanvaarden van verdriet. Het zien van nieuwe verten, nieuwe kansen. Het avontuur.
En natuurlijk mag ik mijn partner Liesbeth en mijn zoons Thomas en Mathieu niet vergeten. Zij die mij altijd alle ruimte geven om idiote avonturen aan te gaan.
Deze reis is nooit ten einde. Hier en nu. Waar en met wie je ook bent.
Ben je ook zoekende en wil je met mij werken aan jouw innerlijke reis? Dan is een Archetypesessie als startpunt misschien wat voor jou. Vraag eerst een gratis kennismakingsgesprek aan.
Het biologische kantelpunt op je 44e: waarom je lichaam alcohol plotseling niet meer aankan.
Geestelijk en lichamelijk dakloos door verslaving en toch weer in herstel.
In de zee vind ik iets terug ...
Deze blog is ter herinnering (én een eerbetoon) aan Taco. Tot aan zijn dood in 2004 mijn sponsor bij de Anonieme Alcoholisten. De man die mij op koers hield als ik er zelf ‘helemaal doorheen zat’.
Opa is al jaren nuchter en zit in zijn gemakkelijke stoel bij het raam en staart naar buiten. Op schoot zit zijn jongste kleinkind.
Het kind kijkt naar opa en zegt: ’Opa, waar denkt u aan?’
Na een korte stilte antwoord opa: ’Er vechten twee honden in mijn hart kind.'
Het kind laat het even tot zich doordringen en vraagt dan: 'Hoe heten ze?'
'De ene hond heet Alcohol, de andere Nuchter.'
Opnieuw denkt het kind na en vraagt dan: 'Welke hond wint het gevecht?'
Opa antwoord: 'Dát is de hond die ik te eten geef, mijn kind.' (tekst loopt door na foto).
Sta op en wandel is motivatie in actie. Wandelen helpt je doel nuchter leren leven te bereiken. Ondersteun je positief geformuleerde motivatie (zie vorige blog) elke dag door minimaal dertig minuten wandelen aan je gereedschapskist voor alcoholvrij leven toe te voegen.
Positief geformuleerde motivatie is een essentiële en cruciale succesfactor om nuchter te leren leven zonder alcohol. Ondanks dat veel te veel mensen teveel alcohol drinken weten ze donders goed dat je er ziek van wordt, allerlei problemen krijgt en uiteindelijk eerder dood gaat. Soms stoppen ze pas bij zware ziekte. En zelfs dan zijn er mensen die stug doorgaan met hun verslavingsgedrag. Om toch gemotiveerd te worden en te blijven speelt taal en woordgebruik een belangrijke rol.
‘Als ik stop met drinken, leef ik dan langer?” vroeg ik mijn huisarts.
“Nee dat niet, maar het lijkt wel een stuk langer” antwoordde hij.
Vind jij het ook zo saai?
Etentjes met vrienden, verjaardagen, alles waar een borrel bij geschonken wordt lijkt minder leuk.
“De lol is er wel vanaf” hoor ik vaak en de waarheid gebiedt mij toe te geven dat ik er 25 jaar geleden precies zo over dacht.
Wat te doen met deze veronderstelde saaiheid in je leven?
Naast motivatie en veerkracht zoals ik in mijn vorige blog beschreef speelt het thema nederigheid (niet te verwarren met vernedering) om nuchter te leren leven een belangrijke rol. Ga maar op je knieën als je weer een avond teveel dronk en met een kater aan het ontbijt zit.
In mijn tips om nuchter te leren leven en jezelf te bevrijden van (alcohol)verslaving spelen drie fasen een belangrijke rol:
Bewustwording & Erkenning.
Acceptatie.
Verandering.
Veerkracht heb je nodig om stoppen met alcohol drinken vol te houden en komt voort uit motivatie. In het begin vergt stoppen namelijk inspanning en wilskracht. Pas na - gemiddeld genomen - 66 dagen gaat het gemakkelijker.
